دفـــــــــــــاتـــر أدبــــيـــة و تـــربـــويــة: تصريف الفعل اللفيف : المفروق و المقرون

الخميس، 23 أغسطس، 2012

تصريف الفعل اللفيف : المفروق و المقرون



الْفِعْلُ اللَّفِيفُ: هُوَ الَّذِي اجْتَمَعَ فِيهِ حَرْفَا عِلَّةٍ، وَ هْوَ نَوْعَانِ:
اللَّفِيفُ الْمَفْرُوقُ، وَ هْوَ مَا كَانَ مُعْتَلَّ الْفَاءِ و اللاّمِ: وَقَى.
اللَّفِيفُ الْمَقْرُونُ، وَهْوَ مَا كَانَ مُعْتَلَّ الْعَيْنِ وَ اللاَّمِ: طَوَى.

         اللفيف المفروق يعامل معاملة المثال والناقص معاً مثل: (وقى) فنقول في فعل الأمر منه (قِ يا فلان وجهك) و(قوا أنفسكم) و(قي نفسك يا هندُ).
 اللفيف المقرون يعامل معاملة الناقص فقط ففعل الأمر من ((طوى)): اطوِ، والمضارع: لم يطوِ أَخوك ثوبه.
                 
                        فعل طَوَى

الأمــر
الــمــضــارع
الــمــاضــي
الضّــمــائــر
المــجــزوم
المنصوب
المرفوع

لـَمْ  أَطْوِ
لـَنْ  أَطْوِيَ
أَطْوِي
طَوَيْتُ
أَنَـا
/     نَطْوِ
/      نَطْوِيَ
نَطْوِي
طَوَيْنَا
نـحـن
اِطْوِ
/     تَطْوِ
/      تَطْوِيَ
تَطْوِي
طَوَيْتَ
أنـتَ
اِطْوِي
/     تَطْوِي
/      تَطْوِي
تَطْوِينَ
طَوَيْتِ
أَنـْتِ
اِطْوِيَا
/     تَطْوِيَا
/      تَطْوِيَا
تَطْوِيَانِ
طَوَيْتُمَا
أنتما
اِطْوُوا
/     تَطْوُوا
/     تَطْوُوا 
تَطْوُونَ
طَوَيْتُمْ
أَنتم
اِطْوِينَ
/     تَطْوِينَ
/     تَطْوِينَ
تَطْوِينَ
طَوَيْتُنَّ
أنتنّ

/     يَطْوِ
/     يَطْوِيَ
يَطْوِي
طَوَى
هو
/     تَطْوِ
/     تَطْوِيَ
تَطْوِي
طَوَتْ
هي
/     يَطْوِيَا
/     يَطْوِيَا
يَطْوِيَانِ
طَوَيَا
هما
/     تَطْوِيَا
/     تَطْوِيَا
تَطْوِيَانِ
طَوَتَا
هما
/     يَطْوُوا
/     يَطْوُوا
يَطْوُونَ
طَوَوْا
هم
/     يَطْوِينَ
/     يَطْوِينَ
يَطْوِينَ
طَوَيْنَ
هنّ

                                                   فعل رَوِيَ

الأمــر
الــمــضــارع
الــمــاضــي
الضّــمــائــر
المــجــزوم
المنصوب
المرفوع

لـَمْ  أَرْوَ
لـَنْ أَرْوَى
أَرْوَى
رَوِيتُ
أَنَـا
/     نَرْوَ
/     نَرْوَى
نَرْوَى
رَوِينَا
نـحـن
اِرْوَ
/     تَرْوَ
/     تَرْوَى
تَرْوَى
رَوِيتَ
أنـتَ
اِرْوَيْ
/     تَرْوَيْ
/     تَرْوَيْ
تَرْوَيْنَ
رَوِيتِ
أَنـْتِ
اِرْوَيَا
/     تَرْوَيَا
/     تَرْوَيَا
تَرْوَيَانِ
رَوِيتُمَا
أنتما
اِرْوَوْا
/     تَرْوَوْا
/     تَرْوَوْا
تَرْوَوْنَ
رَوِيتُمْ
أَنتم
اِرْوَيْنَ
/     تَرْوَيْنَ
/     تَرْوَيْنَ
تَرْوَيْنَ
رَوِيتُنَّ
أنتنّ

/     يَرْوَ
/     يَرْوَى
يَرْوَى
رَوِيَ
هو
/     تَرْوَ
/     تَرْوَى
تَرْوَى
رَوِيَتْ
هي
/     يَرْوَيَا
/     يَرْوَيَا
يَرْوَيَانِ
رَوِيَا
هما
/     تَرْوَيَا
/     تَرْوَيَا
تَرْوَيَانِ
رَوِيَتَا
هما
/     يَرْوَوْا
/     يَرْوَوْا
يَرْوَوْنَ
رَوُوا
هم
/     يَرْوَيْنَ
/     يَرْوَيْنَ
يَرْوِينَ
رَوِينَ
هنّ


                                                   فعل وَقَى

الأمــر
الــمــضــارع
الــمــاضــي
الضّــمــائــر
المــجــزوم
المنصوب
المرفوع

أَقِ
لـَن  أَقِيَ
أَقِي
وَقَيْتُ
أَنَـا
نَقِ
/     نَقِيَ
نَقِي
وَقَيْنَا
نـحـن
قِ
تَقِ
/     تَقِيَ
تَقِي
وَقَيْتَ
أنـتَ
قِي
تَقِي
/     تَقِي
تَقِينَ
وَقَيْتِ
أَنـْتِ
قِيَا
تَقِيَا
/     تَقِيَا
تَقِيَانِ
وَقَيْتُمَا
أنتما
قُوا
تَقُوا
/     تَقُوا
تَقُونَ
وَقَيْتُمْ
أَنتم
قِينَ
تَقِينَ
/     تَقِينَ
تَقِينَ
وَقَيْتُنَّ
أنتنّ

يَقِِ
/     يَقِيَ
يَقِي
وَقَى
هو
تَقِ
/     تَقِيَ
تَقِي
وَقَتْ
هي
يَقِيَا
/     يَقِيَا
يَقِيَانِ
وَقَيَا
هما
تَقِيَا
/     تَقِيَا
تَقِيَانِ
وَقَتَا
هما
يَقُوا
/     يَقُوا
يَقُونَ
وَقَوْا
هم
يَقِينَ
/     يَقِينَ
يَقِينَ
وَقَيْنَ
هنّ

هناك تعليقان (2):

  1. شكـــــــــــــــــــــــــرا

    ردحذف